هفت خوان وهم

نه خواب می برد مرا ، نه آب دیده ی ترم

نه می گذارییم به خود ، نه می توان که بگذرم

به جز به یاد لعل تو بنوشم اَر شراب لعل

بریده باد عیش من ، شکسته باد ساغرم

چه دولتیست هجر تو ، بیا ببین که روز و شب

تویی به روز در دلم ، تویی به شب برابرم

به جز تو کس نتاخته ، به هفت خوان وهم من

تو رستم دل منی نگار وهم پیکرم

به دست باد می خورد ، ورق کتاب عمر من

به دور چشم مست تو ، جز این نشد میسّرم

زفقر شاعری " رضا " همی به مُلک معرفت

سبوی و جام باده و شراب کهنه می خرم  !!

رضاپارسی پور

************************

سرکویری

( نور و نگار )

آمد به هزار جلوه آن نور و نگار

پاییز و درون کلبه ام رشک بهار

از بس که شدم محو جمال و سخنش

دستم ببُرید تیغ و ، نارنجم انار  !!

رضاپارسی پور

************************

سرکویری

( نور و نمک )

روی تو اگر چه رنگ نسرین دارد

چشمان کبوتر تو شاهین دارد

فرهاد تو من شدم که نور و نمکی

عطر نفس تو بوی شیرین دارد  !!

رضاپارسی پور

************************

سرکویری

( عید آتش )

دود دل ما چو راه خورشید گرفت

طوفان شد و این آتش ما عید گرفت

از شعله ی خشک و خیست ای تاک سپاس

میخانه ی ما که بوی توحید گرفت  !!

رضاپارسی پور

************************

چرند و پرند 8

( آتش و اسپند )

به آتش

چو اسپند

رویاهایم سوخت !!

رضاپارسی پور

************************

چرند و پرند 7

نه ابری که ببارد

نه مهری که بتابد

نه ماهی که بر آید

کبریتی بکش

تا فانوسی روشن کنیم  !!

رضاپارسی پور

************************

سلام دوستان عزیز و گلم:

به دلیل کم شدن سرعت اینترنت موّفق نشدم به دیدنتان بیایم و به کامنتهای صمیمانه و صادقانه و سرشار از مهر و معرفتتان و وظیفه ای که در برابر شما خوبان داشته و دارم عمل نمایم و از لطف و شور و شعورتان تشکّر و سپاسگزاری کنم ، که انشالله به محض بر طرف شدن این مشگل با کمال افتخار در خدمتتان خواهم بود... به قول سعدی فرزانه:

عروس مجلس ما خود همیشه دل می برد

علی الخصوص که پیرایه ای بر او بستند !!

  ************************

سرکویری

( طاق دل )

بر طاق دلم غصّه نهان می چینم

با چشم پر آب ، خانمان می چینم

من تشنه به روی او و گُل تشنه به آب

با گریه ز خاک زعفران می چینم  !!

رضاپارسی پور

************************

سرکویری

( عطش )

تا کی عطشم چو کشت کنجد باشد

شوخی نشنیده ای که از جدّ باشد ؟!

یک کوزه شراب کهنه دارم ، برویم

آنجا که شکوفه های سنجد باشد !!

رضاپارسی پور

************************

سرکویری

( کوکب خیّام )

آموخته تاک از که چنین نوش شدن

یک عمر به روی مهر آغوش شدن

افسانه نه ، بلکه درد بی درمان است

چون کوکب خیّام فراموش شدن  !!

رضاپارسی پور

************************

سرکویری

( غم )

شادی که نکرده ام ، همی غم دارم

کو تاک ، که دل به کوزه خرّم دارم

ای پارسیان ، ز رنج چون فردوسی

در سینه غمی ، چون غم رستم دارم  !!

رضاپارسی پور

************************