تبليغاتX
باغ باران (اشعار رضا پارسی پور دامغانی)
بعد مـرگ من« رضا» گـو یـنـداهـل"دامغـان" شهر ما دارد شرابی را که در شیراز نیست

 

                                                         سرکویری

          چــو ابــرُم رو،بــه بـاران ریـشــه دارُم

                                            به دستی جام و دستی شیشه دارُم

          میــان آب و خــاک و بــاد و آتــش

                                             شب مستی به دستُم،شیشه داُرم!!!

                                         ************************

         چــو ابــرُم رو،بــه بـاران ریـشــه دارُم

                                                   چـو فرهـاد آتشـی در تیشـه دارُم

        خـوشُــم کشـتـی بســازُم در بیـابـان

                                                کـجـا دانــی چـــه در انـدیـشــه دارُم !!!

                                                                                                 رضاپارسی پور

                                            ************************

سلام بچّه ها : مرا ببخشید که به دلیل سرعت کم و یا قطع ارتباط اینترنت به دیدنتان نیامدم.با برطرف شدن این مشکلات نوکرتان هم هستم  و به وبلاگ و یا بهتر بگویم باغ رویاها و اندیشه های پاک و روشن  و آسمانیتان خواهم آمد.به روی چشمم. مخصوصا آن عزیزانی که توی پست قبلی برام کامنت گذاشتند. بازم میگم :"به روی چشمم"  

 

نوشته شده توسط رضا پارسی پور در ساعت 3:29 | لینک  | 

  

                                               سرکویری

         دو چشـمـُم پُــر شـد از بــــوی ستـاره

                                            بــده "قــرآن"کـــه دارُم اســــتــخــــاره

        چه محشر میکند این سوره ی"حشـر"

                                               بـخـوانُـم ایـن دو بــیــتــی را دوبـــاره ؟!

                                                                                       رضا پارسی پور- دامغان

                                          ************************

 

نوشته شده توسط رضا پارسی پور در ساعت 2:43 | لینک  | 

 

                                        در سوگ " امام خمینی " رحمت الله علیه

                                                           " همنشین آفتاب "

                فروغ سجدهء توحید بر جبینش بود

                                                         تمام واقعه یک قصّه از یقینش بود

                چراغ میکده در شحنه خانه روشن کرد

                                                      یگانه باده پرستی که درد دینش بود

                به روی خاک چنان عشق را غرامت داد

                                              که در فلک سخن از عشق راستینش بود

                نبود بر لب او گر چه شکوه از هجران

                                                   چو نی به لب همه آوای آتشینش بود

                نه چشم اهل زمین طاقت وداعش داشت

                                                      نه خاک جای تن پاک و نازنینش بود

                مسیح عهد من او بود و من ز مهرش مست

                                                     هزار دست عطوفت در آستینش بود

               ز شب نشینی خورشید ، بر نگشت آخر

                                                      چه راز باز در آن چشم رازبینش بود

               به خون دیده نوشتم " رضا " رثای کسی

                                                   که آفتاب همه عمر ، همنشینش بود !!

                                                        از کتاب سوگنامهء امام خمینی " ره" - رضا پارسی پور

                                                 ************************

نوشته شده توسط رضا پارسی پور در ساعت 2:28 | لینک  | 

                  

                                               " عُروج فهم "                 

                    مگو که موج به دریا قرار می گیرد

                                                  قسم به گُل که زمین را بهار می گیرد

                   عروج فهم مرا بین که چون به گُل نگرم

                                                         تمـام خاطر من بوی یار می گیرد

                   دلم که آینـهء روی اوست را مشکن

                                                           که انتقـام مـرا روزگار می گیرد

                   به هرچه برگ در عالم قسم که روزی حُسن

                                                        سـراسـر همهء این دیار می گیرد

                  دو چشم مست در این شهر خود نمی بینم

                                                        وگرنه دل ز جهانی کنار می گیرد

                  به جان دوست که پا، روی خویشتن بنهم

                                                    رضای دوست بدین گر قرار می گیرد

                  چنان به جنگ غزل چابکم در این دوران

                                                    که باج شهر من از شهریار می گیرد

                 « رضا » حقیقت حالم به آن کسی ماند

                                                   که بهر روی گلی دست خار می گیرد !!! 

                                                                                                        رضا پارسی پور 

                                                    ************************

سلام بچّه ها:

این هم نظر من در رابطه با "سایت خبری شهرستان دامغان" که برای خودشان هم فرستادم.

سلام...چرا از هنرمندان دامغانی که در این شهر در نهایت حسرت و عسرت زندگی می کنند چیزی نمی گویید.همه اش شده این سایت سایت از ما بهتران- واسه اینکه به قول خودمان چربتره.دامغان خبرهای دیگری هم دارد که اگر به وجدانتان رجوع کنید به کشف و شهودی میرسید که خاص اولیاست.ولی کو جرات نیم نگاهی به آیینهء وجدان.تا بوده چنین بوده و تا هست چنین هست.به هر حال آنچه را که شما امروز کتمان و یا در بیانش کوتاهی می کنید در حافظه و ذهن و ضمیر این خطّه بخوبی ثبت شده و می شود و آن را برای نسلهای بعد که در دامنش می پروراند به روشنی بیان خواهد کرد.شبتان خوش.

                                                    ************************

  استاد شجريان هم از پروژه باغ هنر بم كنار كشيد !!!!!

  به قول استاد "علی معلّم دامغانی" : " بر اسبی نشسته ایم که  پا ندارد " !!!!!!!

                                                     ************************ 

نوشته شده توسط رضا پارسی پور در ساعت 2:41 | لینک  |