تقدیم به عزیزو همسفر د یر و دورم جناب دکتر:"علیرضا قزوه "
صد سلامم به تـو ای آنـکه پـی مـاه به بـامـی
ز هلالی چـه بـر آیـد که تـو خـود مـهـر سـلامـی
تـو رفـیـقـی,تـو عـزیـزی,تو گلی,گـلـشـن رازی
روشن آن خانه که ای مـهـر بـه بامـش بـخرامـی
تو که خوردی مـی تـبـریـز و سـمـرقنـد و بـخـارا
نـه ز یــان نــان حـلـال و ـ نــه ضــرر آب حـــرامــی
تو همان شاعر فحلـی,تو مـی و معـدن لعلـی
ز غـزلـهـای تـو مـسـتـم مـن و در شـرب مدامـی
دیـر وقتـیـست که من تشنـه د یـدار تو هستم
بچشانم ز خمت یا بچشـانـم دو سـه جـامـی
دور افــتــاده ام از قــافــلـه و آبــلــه پــوشـــم
به همین موی سپید و ، به همان گیسوی شامی
مستی وراستی,امشب چو ، به "ری" ماه براید
مهر "استاد معلّم" ز " رضا " ، از تو تمامـی !!
رضا پارسی پور
************************
