تقدیم به عزیزو همسفر د یر و دورم جناب دکتر:"علیرضا قزوه "

                 صد سلامم به تـو ای آنـکه پـی مـاه به بـامـی

                             ز هلالی چـه بـر آیـد که تـو خـود مـهـر سـلامـی

             تـو رفـیـقـی,تـو عـزیـزی,تو گلی,گـلـشـن رازی

                            روشن آن خانه که ای مـهـر بـه بامـش بـخرامـی

             تو که خوردی مـی تـبـریـز و سـمـرقنـد و بـخـارا

                          نـه ز یــان نــان حـلـال و ـ نــه ضــرر آب حـــرامــی

            تو همان  شاعر فحلـی,تو مـی و معـدن لعلـی

                           ز غـزلـهـای تـو مـسـتـم مـن و در شـرب مدامـی

            دیـر  وقتـیـست  که من تشنـه د یـدار تو هستم

                              بچشانم ز خمت  یا بچشـانـم دو سـه جـامـی

            دور افــتــاده ام  از  قــافــلـه  و  آبــلــه پــوشـــم

                        به همین موی سپید و ، به همان گیسوی شامی

           مستی وراستی,امشب چو ، به "ری" ماه براید

                                     مهر "استاد معلّم" ز من و از تو تمامـی !!

                                                            رضا پارسی پور

                                                ************************